اراده و عشق در جهان اراده به قدرت
اراده و عشق در جهان اراده به قدرت

اراده غلبه بر موجودات و تصرف در آن‌ها در دوره مدرن واجد مبانی هستی شناختی می‌شود و اساساً موجود عبارت می‌شود از متعلق و مورد شناسایی آدمی و علم هم به شناختن موجودات جهت غلبه بر آن‌ها تعریف می‌شود. پیداست که در دوره جدید بشر ربط و نسبت خاصی با موجودات پیدا کرده است که در این نسبت خود را دائر مدار همه چیز دیده و برای خویش منشأیت حق و خیر و زیبایی و شناسایی قائل شده است.

در این نسبت است که همه چیز وسیله و ابزار تلقی می شود. علم، دین هنر، زیبایی، انسان‌ها، حتی تفکر و ازجمله زبان وسیله ها یا ابزارهایی هستند که در خدمت آدمی است. آدمی این وسائل را به کار می‌برد تا به قدرت خویش بیفزاید اما به قدرت خویش می‌افزاید برای چه مقصودی؟ هیچ مقصودی در این افزایش قدرت وجود ندارد به همین جهت است که به قول هایدگر اراده به قدرت که نیچه به فراست آن را به عنوان ذات موجودات ( در مرحله اخیر بسط اندیشه جدید ) دریافته بود به اراده به اراده تبدیل می‌شود، یعنی نفس خواستن مقصد و مقصود است و هیچ چیز ورای آن نیست. دراین‌صورت آیا هستی ما از معنا تهی نمی‌شود؟ آیا معنا از زندگی رخت بر نمی‌بندد؟ آیا اگر زیست جهان ما آنگاه که جز خواست خواست واجد هدفی نباشد خالی از مهر و دوستی و لذا فاقد شرایط لازم برای سکونت نخواهد بود؟ راستی در جهان اراده به قدرت و اراده به اراده جایی برای دوستی باقی می‌ماند؟ بی‌جهت نیست که در چنین جهانی عشق و دوستی نیز راه‌هایی جهت تسلط بر دیگری است عاشق درپی تملک معشوق است می‌خواهد او را بدست آورد از او کام بجوید و او را از آن خود کند و لذا اگر او تن به تملک نداد عشق عاشق بی‌درنگ به نفرت تبدیل میشود.

 

یاد و خاطره نزد حافظ و هایدگر، ص۷۰

۲۶ ارديبهشت ۱۳۹۹ | هایدگر | نیچه | عشق | صافیان | پست مدرن
سید علی روح الامین
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
اللهم عجل لولیک الفرج